رفتن به مطلب

چگونه نویسنده شویم ؟!

اگر نویسندگی را تازه شروع کرده‌اید، تلویزیون باید اولین چیزی باشد که کنار می‌گذارید. به گفته‌ی کینگ تلویزیون «سمِ خلاقیت است». نویسنده باید به درون خود و به دنیای تخیلاتش نگاه کند. برای این که بهتر بتوانید این کار را انجام بدهید باید تا می‌توانید کتاب بخوانید.

اخبار انجمن نویسا
  • رمان های بی تو در همه شهر غریبم و مرگ رنگ از خانوم ها مریم صناعی و بهاره غفرانی از نشر علی چاپ شده اند
  • به زودی رمان های زیر از نشر علی چاپ خواهند شد
  • رمان زندان دل از مریم صناعی
  • رمان معشوق مشترک و کسی مثل کسی نیست از فاطمه مرادی
  • رمان در پس ابرها از عاطفه نیک طلب
  • رمان پرواز غیر مستقیم از یاسمن تقوی
  • رمان زیر گنبد کبود انگار خدا هم نبود از پرستو مهاجر
  • رمان واکنش از مینا سلطانی
  • رمان کتمان از فاطمه کمالی
  • رمان طلوع از فاطمه گل محمدی
  • رمان آوای سکوت و قفس تا نفساز شادی هاشمی
  • رمان خشماهنگ از الهام علی احیایی
  • رمان آشیل از فاطمه کمالی و پریا افزا
  • رمان تاریکی مهتاب از مریم نیک فطرت

جستجو در تالارهای گفتگو

در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'رمانکده'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بر اساس برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


تالارهای گفتگو

  • سر آغاز | خوش آمدید
    • قوانین
    • اطلاعیه‌ها، اخبار و آموزش
    • پرسش و پاسخ
    • انتقادات و پیشنهادات
  • بخش رمان
    • تایپ رمان
    • رمان‌های کامل‌شده
    • نقد و بررسی
  • بخش آموزش اصول نویسندگی
    • قوانین نگارش
    • اصول و پایه نویسندگی
    • مشاوره
  • بخش متفرقه کتاب و رمان
    • روجلد (کاور) رمان‌ها
    • مصاحبه و زندگی‌نامه
    • مباحث و نظرسنجی
    • فیلم‌نامه و نمایش‌نامه
  • بخش فرهنگ و ادب
    • ادبیات زبان‌ فارسی
    • شعر و مشاعره
    • دلنوشتـه
    • ادبیات زبان‌های خارجی
  • بخش فرهنگ و هنر
    • سینمـا و تلوزیـون
    • موسیقــی
    • بیوگرافی و زندگی‌نامه
    • آموزش هنر
  • بخش سرگرمی و متفرقه
    • بازی‌ها و مسابقات
    • سرگرمی
  • بخش عمومـی
    • ورزشی
    • آشپزی و شیرینی‌پزی
    • سبک زندگی
    • متفرقه عمومی
    • خبرنامه
    • دانش و فناوری
    • گالری
  • گروه عاشقانه اس ام اس
  • گروه عاشقانه مطالب
  • گروه سرگرمی تازه های دنیای بازیگران
  • گروه سرگرمی تازه های خواندنی و دیدنی
  • گروه سرگرمی فال و طالع بینی
  • گروه سرگرمی شهر حکایت
  • گروه سرگرمی داستان های خواندنی
  • گروه رمانکده موضوع ها
  • بحث آزاد رمان ها بحث ها

دسته ها

  • رمان
  • رمان صوتی
  • داستان کوتاه
  • ماهنامه ی نویسا
  • داستان، اشعار و دلنوشته صوتی
  • اشعار و دلنوشته

Product Groups

  • کتاب های نشرعلی

جستجو در ...

نمایش نتایجی که شامل ...


تاریخ ایجاد

  • شروع

    پایان


آخرین بروزرسانی

  • شروع

    پایان


فیلتر بر اساس تعداد ...

781 نتیجه پیدا شد

  1. admin

    رمان ناخواسته

    نگارش 1.0.0

    0 دریافت

    نام رمان: ناخواسته نویسنده: نگار حسین پور تعداد صفحات: 532 طراح جلد: فاطمه کمالی ژانر: عاشقانه خلاصه: داستان از جایی شروع میشود که “شهرزاد” به خواست دخترعموی خود به ایران می اید و در این سفر با “فرهام” رو به رو می شود.... دیدن دوباره فرهام و تقاضای “آیدا” برای پذیرش “ناخواسته” اش برگ جدیدی از زندگی را برایش رو می کند، برگ جدیدی که او را به حقایق می رساند....
  2. یاسمن تقوی

    غذای مورد علاقه!

    غذای مورد علاقه تون چیه؟ یه ایرانی بگید و یه فرنگی ایرانی: زرشک پلو با مرغ! فرنگی: پاستا آلفردو
  3. admin

    رمان ای بی احساس

    نگارش 1.0.0

    98 دریافت

    نام رمان کوتاه: ای بی احساس نویسنده: سهیلاعبدی تعداد صفحات: 87 طراح جلد: پریسا یاسائی ژانر: عاشقانه، اجتماعی خلاصه: چقدرزندگی سخت است وقتی احساس تنهایی می کنی... خیلی سخته است وقتی درد می کشی و کسی نباشد ازت حمایت کند... درست وقتی که زندگی شیرین بودنش را خیلی زود از دست می دهد حسِ نیازِ به عشق دیونه ات می کند! انگیزه ای برای ادامه دادن راهت نداری و می مانی فقط خودت و خودت. سعی کردم همه را شاد نگه دارم ولی خودم فراموشم شد که چقدر داغونم... یادم رفت که چقدر این درد ها بزرگ هستند و من هنوز خیلی کوچکم! در پی یافتن راهی برای رهایی از زندانِ سردرگمی و تنهایی هایم یک باره تو سد راهم شدی و برایم عشق را طور دیگری معنا کردی... لحظه های بیاد ماندنی و زیبایی آفریدی اما با رو شدن حقیقتی باور نکردنی به شخص بی احساسی تبدیل شدی فاصله امن ترین پناه گاه توشد تا این که بعد از سال ها درماندگی تحملِ عذابِ سوال های بی جوابی که در درون ذهنم رژه می رفتند و آزارم می دادند بالاخره سرنوشت باز مارا مقابل هم قرار داد تا عاشقانه ای تلخ روایت کنیم( بخشی از این رمان واقعیت دارد و بخشی دیگر ساخته ی تخیلِ نویسنده می باشد)
  4. admin

    رمان دو مینو

    نگارش 1.0.0

    334 دریافت

    نام رمان: دومینو نویسنده: آزاده دریکوندی تعداد صفحات: 730 طراح جلد: پریسا یاسائی ژانر: عاشقانه خلاصه: ونداد در یک درگیری به قتل می رسد و حالا قاتل او با پرداخت دیه آزاد شده است و به دنبال راهی برای پیدا کردن آرامش خود می گردد. چه کسی می تواند این آرامش را به او باز گرداند؟ عشق واقعی اش یا گذشته ی رمز آلودی که برایش آشکار خواهد شد؟ برای دانلود رمان گزینه دریافت فایل را بزنید pdf مخصوص همه ی گوشی ها و کامپیوتر epub مخصوص گوشی های آیفون apk مخصوص گوشی های اندروید
  5. admin

    رمان گمشده در مه

    نگارش 1.0.0

    215 دریافت

    نام رمان: گمشده در مه نویسنده: پارمیدا نیکویی تعداد صفحات: 346 طراح جلد: پریسا یاسائی ژانر: عاشقانه خلاصه: گندم دختری است که زندگی خوب و آرامی دارد اما همیشه طوفانی در راه است تا همه چیز را خراب و ویران کند. یک دفعه زندگیش چنان ویران می شود که باور کردنی نیست. مجبور به ازدواج با کسی می شود که یک روز فکرش را هم نمی کرده. ازدواج اجباری اتفاق می افتد که این بار به جای اینکه به عشق ختم شود باعث مرگ و فروپاشی می شود. برای دانلود رمان گزینه دریافت فایل را بزنید pdf مخصوص همه ی گوشی ها و کامپیوتر epub مخصوص گوشی های آیفون apk مخصوص گوشی های اندروید
  6. admin

    رمان برزخ خاموش

    نگارش 1.0.0

    579 دریافت

    نام رمان: برزخ خاموش نویسندگان: فاطمه مرادی، کیمیا ذبیحی تعداد صفحات: 337 طراح جلد: پریسا یاسائی ژانر: عاشقانه خلاصه : برزخ خاموش روایت قصه ی ترنمه، دختری که مهر بچه ی طلاق به پیشونیش میخوره و از این مهر اصلا راضی نیست... می خواد راه نجات رو پیدا کنه اما تو چاله نرفته میره داخل چال... یک رمان عاشقانه اجتماعی که هم سختی و تلخی زیادی داره و هم یه روزی شیرین میشه... برای دانلود رمان گزینه دریافت فایل را بزنید pdf مخصوص همه ی گوشی ها و کامپیوتر epub مخصوص گوشی های آیفون apk مخصوص گوشی های اندروید
  7. admin

    رمان آرام جانم

    نگارش 1.0.0

    1,603 دریافت

    نام رمان: آرام جانم نویسندگان: فاطمه مرادی، کیمیا ذبیحی تعداد صفحات: 887 طراح جلد: پریسا یاسائی ژانر: عاشقانه طنز خلاصه : دختری به نام آرام ناامید از پیداکردن یه کار خوب، میخواد یه شغل پسرونه انتخاب کنه، و برای این که این شغل رو بهش بدن، مجبوره تغییر شکل بده و یه جورایی خودشو به شکل پسر دربیاره. حالا با این ریخت و قیافه جدید و سیبیل انگلیسی و کت شلواری که اتوش هندونه قاچ میکنه، میره تا پرستار یه پسر شر و شیطون بشه و تو روند رمان، اتفاقات جالب و هیجان انگیزی برای آرام میوفته که خوندشون خالی از لطف نیست. برای دانلود رمان گزینه دریافت فایل را بزنید pdf مخصوص همه ی گوشی ها و کامپیوتر epub مخصوص گوشی های آیفون apk مخصوص گوشی های اندروید
  8. کیمیا ذبیحی

    معرفی رمان های صرفا عاشقانه!

    با سلام خدمت همه ی نویسایی ها. تو این تاپیک قراره رمان های "صرفا عاشقانه" ی انجمن رو معرفی کنیم، تا بقیه هم باهاشون آشنا بشن. چه رمانی رو تو انجمن خوندید که پر از عاشقانه ست؟ می تونید به صورت "اسم رمان، اسم نویسنده، خلاصه ای از رمان، لینک تاپیک" معرفی کنید. و معرفی رمان های خودتون هم (اگر صرفا عاشقانه باشه) آزاده
  9. کیمیا ذبیحی

    پرسش و پاسخ

    با عرض سلام و احترام خدمت تمامی کاربران و همراهان نویسا عزیزانی که سوالاتی در رابطه با انجمن دارن، می‌تونن این‌جا بیان کنن تا در اسراع وقت مدیران به سوال‌هاشون پاسخ بدن. ممنون از حضور و همراهیتون
  10. کیمیا ذبیحی

    معرفی اعضای خانواده ی نویسا

    با سلام خدمت همه ی عزیزان دل و کاربران نویسا یک صدا بگید سلام خب تو این تاپیک، قصد معرفی به همدیگه رو داریم. اسم، اگر مایل بودید فامیل، سن(با ذکر تاریخ تولد به شمسی)، شهر، (کشور میوه حیوان غذا گل اشیاء، امتیازات ) رو طی یک پستی بسی زیبا تقدیم کنید. اگر نویسنده هستید، نام اثارتون رو هم ذکر کنید دوستان، ممنونم از همگی، مرسی که با حضورتون تو انجمن ما رو همراهی می کنید.
  11. نرگس خرسند

    بیوگرافی نرگس خرسند

    نام و نام خانوادگی: نرگس حسینی نام مستعار: نرگس خرسند سن : ۱۹ محل سکونت: مشهد وضعیت تاهل: متاهل شغل : نویسنده آثار: رمان اجبار شیرین درحال‌تایپ رمان شاکی درحال تایپ رمان پشت هر کابوس کسی خوابیده است درحال‌تایپ عشق ساعتی (آینده‌ای نزدیک) سخنی با کاربران: "دلم بی قرار است، دلم تنگ است دلم شاید کمی گرفته باشد. مرهم این دردهای نا‌گفتنی، تویی ای جان دل!" خواستم یکم بیشتر خودی نشون بدم:))
  12. نام رمان : هیچ نویسنده: مستانه بانو ژانر: عاشقانه خلاصه: تقابل دو قطب متفاوته! یک قطبش‌ دختری بدنام و معصوم ، و قطب دیگرش پسری مومن و مذهبی با گذشته ای تاریک و مبهمه! دست سرنوشت این دو رو مقابل هم قرار میده تا حس جدید و عمیقی رو تجربه کنن. با نام «عشقِ»... این عشق با گذشته ی مبهم و تاریک پسر داستان میتونه دووم داشته باشه؟ بخوانید قصه جدا شدن از گذشته و حال و گره خوردن به آینده ایی مبهم و پر از تردید مرصاد و ترمه این داستان را
  13. admin

    رمان ثانیه ها

    نگارش 1.0.0

    268 دریافت

    رمان ثانیه ها (جلد دوم کاش میشد گاهی مرد) ✍?نویسنده: پریسا دولتی نویسنده اختصاصی انجمن نویسا رمانکده ? ? تعداد صفحات :158 ?خلاصه کتاب : جلد اول جایی تموم شد که ستاره تصمیم گرفت با وکیلش امیر که صمیمی ترین رفیق همسر سابقش بود ازدواج کنه. توصیه میکنم به هیچ وجه جلد دوم رو از دست ندین چون پر از اتفاق های هیجان انگیزو غیر قابل پیش بینی هست..... از برملا شدن رابطه ی نگار و ارمان..... تا برگشتن سینا..... و ستاره ای که به اجبار از امیر دست میکشه و تن به یک ازدواج اجباری میده ?ژانر : عاشقانه اجتماعی برای دانلود رمان گزینه دریافت فایل را بزنید pdf ?مخصوص همه ی گوشی ها و کامپیوتر? epub ?مخصوص گوشی های آیفون ? apk ?مخصوص گوشی های اندروید? jar?پرنیال مخصوص گوشی های جاوا ?
  14. نام رمان:تاوان گذشته نویسنده:sahar66 ژانر:عاشقانه،انتقامی،اجتماعی خلاصه:دختری از جنس خودمون... مثل همه دخترهای روی زمین پاک و با هزار ارزو، در تب عشق خواستن و خواسته شدن از طرف مردی که تمام ارزوهای اوبود. و ناگهان اتفاق شومی که بر سر دختر قصه مون می افته و اون رو تبدیل به یخ میکنه، حالا دخترقصمون میخواد انتقام گذشته شو از تمام ادمایی که باعث و بانی نابود شدن ارزوهاش شده رو بگیره...
  15. یاسمن تقوی

    مبانی رنگ

    "به نام خدا" یاسمن تقوی هستم نویسنده و نقاش آماتور در این تاپیک پستهای آموزش مبانی رنگ و آشنایی با رنگها و خواص اونها قرار میگیره. تمامی مطالب گردآوری شده از دانسته ها، آموخته ها و مطالعات شخصی بنده هست و کپی از منبع خاصی نیست. ضمن گفتن اصول پایه هم نکات ریزی گفته میشه که شاید کمتر مورد توجه هنرمندها قرار میگیره. امیدوارم که براتون مفید باشه ?
  16. با سلام در این پست نویسندگان نویسا میتوانند یک پست یا یک پارت از رمان خود را معرفی کنند به ترتیب زیر نام رمان: نام نویسنده: موضوع : پارتی از رمان (برشی از رمان) : لینک تاپیک رمان توجه فرمایید باید لینک کامل و مستقیم سایت باشد ( از قسمت نوار ادرس کپی فرمایید) هرگونه پست غیر مرتبط در این تاپیک ممنوع و حذف خواهد شد
  17. عجیب ترین خوابی که تا حالا دیدی چی بوده؟
  18. maryam mousavi

    بدترین سوتی عمرت؟!

    بدترین سوتی عمرتون چی بوده؟!
  19. یکم آخرین صبحی که بدون مهزیار از خواب بیدار شدم، دوشنبه بود. مثل هرروز موهایم را بافتم و به آشپزخانه رفتم. بی‌میل و اشتها‌تر از همیشه صبحانه خوردم. بعد هم حاضر شدم و از خانه بیرون زدم. پشت سمند مهزیار نشستم و راهی دانشگاه شدم. پلاک یافاطمه‌الزهرا زیر آینه تکان می‌خورد و چهره مهزیار جلوی چشمم می‌آمد؛ وقتی که با آن خنده شیرینش پلاک را آویزان می‌کرد و می‌گفت:«حواست پرت نشه به این بریم تو دیوار!» و من در حال رانندگی او را می‌زدم و می‌گفتم:«نه خیر تو دیوار نمی‌رم» یادم هست آن‌موقع‌ها می‌توانستم بخندم. لبخند مهمان همیشگی لب‌هایم بود و شادی در قلبم موج می‌زد. چون مهزیار کنارم بود و دستانش پشتم را گرم می‌کرد. به دانشگاه که رسیدم کنار بلوار پارک کردم و پیاده شدم. مثل هرروز پیاده تا سر مزار شهدای گمنام دانشگاه رفتم و دوباره و دوباره از آن‌ها خواستم مهزیارم را برگردانند. به سر کلاس رفتم و با دیدن جای خالی مهزیار، دوباره همان بغض قدیمی در گلویم نشست...
  20. تو می‌تونی! مثل همیشه ساکت و تنها جلوی پنجره نشسته بودم و، به رفت و آمد مردم نگاه می‌کردم. بچه‌ها با شوق در حال بازی کردن با توپ یا دوچرخه‌شون، برای رفتن به سیزده‌به‌در آماده می‌شدن و جوون‌ها پر از خنده و شادی، سوار یه ماشین می‌شدن. تو فکر و خیال گذشته غرق بودم که مامان وارد اتاقم شد: _آرنیکا جان پاشو بریم گردش! بخاطر لفظ «پاشو» چند لحظه به مامان خیره شدم. فکر کنم خودش هم متوجه شد و یه لبخند مصنوعی تحویلم داد: _الان می‌آم کمکت! کاملا اومد تو و بعد کمکم کرد لباس بیرون بپوشم. وقتی می‌خواستیم از اتاق بریم بیرون، بابا رسید و با خنده گفت: _به‌به چقدر بهت می‌آد دخترم! و به جای مامان، بابا ویلچرم رو از اتاق بیرون برد. روسری‌ای که بابا برام خریده بود، سرم کرده بودم. حس خاصی برای رفتن به سیزده‌به‌در نداشتم. چون دیگه نمی‌تونستم مثل سال گذشته، با دخترهای فامیل تو باغ بابابزرگ از درخت‌ها بالا برم یا وسطی بازی کنم. کتابم رو برداشته بودم تا تو دنیای غیرواقعیش غرق بشم و روز سیزده به‌در زودتر برام تموم بشه. با کمک بابا، روی صندلی عقب ماشین نشستم و بابا ویلچرم رو صندوق عقب جا داد. راه که افتادیم، مامان تلفن همراهش رو بیرون آورد تا به خاله‌ها زنگ بزنه. معمولا موقع رفتن به خونه بابابزرگ، تو مسیر به هم می‌رسیدیم و دسته جمعی می‌رفتیم. من و المیرا می‌رفتیم تو ماشین بهناز، خواهرش بهاره هم بود و خلاصه دخترخاله‌ها با هم حسابی خوش می‌گذروندیم. اما امسال... من دیگه نمی‌تونستم شیطنت کنم، نمی‌تونستم بازی کنم و حتی از درخت بالا برم. چقدر مامان به خاطر این‌کار دعوام می‌کرد؛ اما امسال دیگه خیالش راحت بود. مطمئن بودم تو دلش می‌گفت کاش از درخت‌ها بالا می‌رفت ولی پا داشت! دیدن فامیل، برام مثل عذاب جهنم بود. نگاه‌ها و پچ‌پچ‌هاشون اذیتم می‌کرد. مکالمه مامان تموم شد و با حالت خاصی گفت: _لیلا می‌گه امسال دوستشون رو هم دعوت کردن بیان باغ، ظاهرا امیر دختر اون‌ها رو می‌خواد و می‌آن که با فامیل ما آشنا بشن! بابا در حال رانندگی گفت: _به سلامتی. دوباره سکوت تو ماشین برقرار شد. اما درون من غوغایی بود. امیر، پسر خاله لیلا، بین پسرخاله‌ها سر بود و من ته قلبم دلم می‌خواست یه رابطه بیشتر از پسرخاله، دخترخاله‌ای بینمون به وجود بیاد. خوب شد که از این احساس به کسی چیزی نگفته بودم. وگرنه حالا با دیدن خونواده همسر آینده‌اش، نگاه‌های ترحم‌آمیز فامیل بهم بیشتر می‌شد. اشکی رو که بی اجازه روی گونه‌ام راه گرفته بود پاک کردم و از پنجره به خیابون خیره شدم. قبل اینکه اون تصادم لعنتی، باعث فلج شدنم بشه، برای خودم کسی بودم. تو آموزشگاه، زبان تدریس می‌کردم و وقت‌های آزادم، تو آتلیه دایی بهرام عکاسی و تدوین انجام می‌دادم. یه روزی بخاطر هنر، تحصیلات، نجابت و زیبایی زبونزد فامیل بودم، اما حالا بخاطر فلجی! وانمود می‌کردم با این مسئله کنار اومدم اما فقط برای دل پدر مادرم بود. دو ماه اول هرشب یه ساعتی گریه می‌کردم تا خوابم می‌برد. اما نمی‌ذاشتم مامان بفهمه من داغون شدم. سر چهارراه، بابا نگه‌داشت و ماشین خاله معصومه و خاله بنفشه رو دیدیم. اما هر دو با بوق با ما سلام‌علیک کردن و خیلی زود به راهمون ادامه دادیم. وقتی رسیدیم باغ، اصلا دلم نمی‌خواست جلوی همه زور بزنم و سوار ویلچر بشم. بابا هم این رو می‌دونست، بنابراین جلوی در من و مامان رو پیاده کرد و خودش با ماشین وارد باغ شد تا پارک کنه. خاله لیلا و دوست‌هاشون زودتر از ما رسیده بودن. مثل همیشه مامان‌بزرگ با قربون‌صدقه‌های پر از محبتش ازم استقبال کرد. امسال نمی‌دونستم باید تو کدوم آلاچیق بشینم. همراه خانوم‌ها یا دخترخاله‌ها؟! جلوتر که رفتیم، با بقیه هم سلام علیک کردیم و خاله لیلا، خونواده غریبه رو که امسال مهمون ما بودن معرفی کرد. اسم دخترشون کیانا بود. از همون لحظه ازش بدم اومد. همه باهام دست دادن جز اون. فلج بودم نجس که نبودم! پتو مسافرتی‌ام رو باز کردم روی پاهام و کتابم رو برداشتم. جام، کنار آلاچیق خانوم‌ها بود! رو به باغ و پشت به خونه. هنوز صفحه مورد نظرم رو باز نکرده بودم که با دیدن یه پسر ویلچری، که از بین درخت‌های باغ، به سمت ما می‌اومد، چشم‌هام اندازه نعلبکی شد. مادر کیانا با خنده گفت: _این هم پسرم کاویان! پس بگو چرا مامانه انقدر گرم با من سلام‌احوالپرسی کرد. نگو خودش هم یه پسر ویلچری داره! پوزخندی زدم و نگاهی به کاویان انداختم. موهای مشکی مرتب با چشم‌های قهوه‌ای. ته ریش و خلاصه چهره معمولی. اما زشت نه! بهم لبخند زد و سلام کرد. من هم جوابش رو دادم و خوش‌آمد گفتم. جلوی اون احساس حقارت و ضعف نمی‌کردم، چون مثل من بود! ویلچرش رو درست کنار ویلچر من آورد و مشغول تماشای باغ شد. _می‌تونم بپرسم شما چرا اینطوری شدین!؟ ناراحت نشید کنجکاویه! نمی‌دونم چرا بین اون همه آدم من رو برای هم‌صحبتی انتخاب کرده بود. _با ماشین مسابقه‌ای تصادم کردم. با تعجب گفت : _راننده رالی!؟ پوزخند زدم: _نه اولین بارم بود می‌خواستم امتحان کنم. که تصادم کردم. _پس رانندگیتون افتضاح بوده! اخم کوچیکی کردم: _یه راننده ناشی دیگه خورد به من. رانندگی من عالی بود. لبخند صمیمانه‌ای تحویلم داد: _عذر می‌خوام، شوخی کردم. همون لحظه دخترها و پسرها از گردش توی باغشون برگشتن و با دیدن ما، برای سلام علیک جلو اومدن. بهناز باهام روبوسی کرد و گفت: _آرنیکا بیا بریم برای وسطی تشویقمون کن! لبخند زورکی زدم: _نه مرسی! همینجا کنار مامان می‌مونم. پسرها داشتن با کاویان آشنا می‌شدن. کاویان چقدر با اعتماد به نفس و محکم باهاشون دست می‌داد و خوش و بش می‌کرد. امیر و سیاوش هم با من و مامان سلام علیک کردن. بعد هم رفتن سراغ بازیشون! به رد رفتنشون خیره بودم و صدای خنده و کرکریشون تو گوشم می‌پیچید. اخم کوچیکی بین ابروهام نشست تا از شکستن بغضم جلوگیری کنه. کتابم رو باز کردم و بی‌هدف به صفحه زل زدم. داشتم تو خاطرات گذشته غرق می‌شدم که کاویان دوباره شروع کرد حرف زدن: _کتاب انگلیسی می‌خونید!؟ لبخند حرصی‌ای تحویلش دادم: _بله، اشکالی داره!؟ _من فوق لیسانس زبان دارم. ناخودآگاه پرسیدم: _قبل ویلچری شدن فوق لیسانس گرفتین یا بعدش!؟ کاویان با خونسردی جواب داد: _قبلش! _موفق باشین! دوباره به کتابم خیره شدم شاید دست از سرم برداره. اما کاویان این‌بار به انگلیسی بهم گفت: _ازتون خوشم اومده! چشم‌هام دوباره گرد شد و نگاهش کردم. عقلش رو از دست داده!؟ یا می‌خواد امسال یه سیزده به در جالب داشته باشه!؟ _خندیدم. دوباره به انگلیسی گفت: _شما هم انگلیسی جوابم رو بدین! ما ممکنه با هم فامیل بشیم، یعنی به احتمال زیاد! خوب چه اشکالی داره من و شما هم با هم آشنا بشیم؟! نمی‌دونم چرا گفتم: _اشکالی نداره خودم هم تعجب کردم، دلم می‌خواست بزنم تو سر خودم. سعی کردم حرفم رو جمع‌وجور کنم: _اما من دیگه حوصله آدم‌ها رو ندارم. کاویان یه لبخند مهربون به روم زد که باعث شد چشم‌هاش جمع بشه و چهره‌اش رو با نمک کنه. _اما من حوصله دارم شونه بالا انداختم و به خطوط کتابم زل زدم. تا شب، کاویان دست از سرم برنداشت و همینطور دور و برم می‌پلکید. نمی‌دونم چرا ازش بدم نیومده بود. این سیزده‌به‌در کوفتی با مزه‌پرونی‌ها و گیردادن‌های کاویان، برام متفاوت شده بود. حضور پر از اعتماد به نفسش، باعث شده بود من هم احساس کنم هنوز زنده‌ام و می‌تونم دوباره همون آرنیکای قبلی بشم. بعد از شام، کاویان و خونوادش عزم رفتن کردن. موقع خداحافظی، مادر کاویان با گرمی من رو بوسید و با خنده کنار گوشم گفت: _خانوم خوشگله دل پسر من رو بردی! از خجالت، سرم رو پایین انداختم و سرخ شدن گونه‌هام رو احساس کردم. کاویان هم با یه چشمک دخترکش ازم خداحافظی کرد. وقتی رفتن، همگی برگشتیم داخل خونه. من دوباره سرم رو تو کتابم کردم اما فکرم دائم به سمت کاویان کشیده می‌شد. مثل همه دخترها، ناخودآگاه راجع‌به آینده فکر و خیال کردم. اگه با کاویان ازدواج می‌کردم، چی می‌شد!؟ دوتا ویلچری که برای لباس عوض کردن هم به یه نفر احتیاج داشتن! اما یادمه تو یه سریالی، دختره خودش پاهاشو برمی‌داشت و سوار و پیاده می‌شد؛ اما اون سالم بود و ادای فلج‌ها رو درمی‌آورد. من چی!؟ پاهام مثل دو شقه گوشت، انقدر سنگین شده بودن که حتی موقع خواب هم اذیتم می‌کردن! نه، امکان نداشت بتونم با یه پسر فلج ازدواج کنم. اصلا با هیچ‌کس! من با این اتفاق، مهمون همیشگی پدر مادرم بودم. کاش هیچ‌وقت برای امتحان ماشین مسابقه‌ای، نمی‌رفتم پیست و کاش هرگز این اتفاق برام نمی‌افتاد. موقع برگشتن، چشم‌هام رو بستم که مثلا تو ماشین بخوابم. مامان هم فکر کرد خوابم برده. شنیدم که به بابا گفت مادر کاویان اجازه خواسته بیان خواستگاری من! چه سرعتی! از دست این پسر دیوانه! چند هفته بعد، برخلاف مخالفت‌های من، کاویان و خونوادش برای خواستگاریم اومدن. وقتی وارد خونه شدن، با دیدن کاویان که روی دوتا پاهاش راه می‌رفت، دوباره شاخ درآوردم. کت و شلوار شیکی پوشیده بود که به قامت بلندش خیلی می‌اومد. تمام مدت سرم رو پایین انداخته بودم و فقط گوش می‌کردم. وقت حرف زدن من و کاویان شد. بابام بلند شد که من رو ببره اتاق، اما کاویان با خوشرویی گفت: _با اجازتون خودم می‌برمشون! بابا اتاقم رو نشونش داد. من هم خودم رو ول کردم روی ویلچر تا بفهمه ازدواج با یه دختر فلج چقدر دردسر داره و از همین الان، انصرافش رو اعلام کنه. با مهارت، اول جلوی ویلچر رو داد بالا و بعد چرخ‌ها رو وارد اتاق کرد. من رو کنار تخت برد و خودش هم روی تختم نشست. ابروهام رو گره کردم: _چرا اون روز به من نگفتین سالمین!؟ _دلیلی نداشت که بگم، چون شما با احساس همدردی، با من هم‌صحبت شدین. می‌دونم یکم فرصت‌طلبانه به نظر می‌رسه، اما خوب، آدم نباید فرصت‌های خوبش رو از دست بده! _چرا رو ویلچر بودین!؟ _من هم مثل شما، با یه وانت تصادم کردم و پاهام آسیب دید. اما عمل جراحی داشت م که توی پاهام پلاتین گذاشتن تا بتونم دوباره راه برم. خواستگاری هم این‌همه طول کشید، واسه این بود من بهبودی کامل پیدا کنم. دست‌هام رو به سینه زدم: _فکر کردین ازدواج با یه دختر فلج چقدر دردسر داره!؟ من اصلا نمی‌تونم خونه‌داری کنم. چون دیگه قدم به گاز و ظرفشویی نمی‌رسه! حتی نمی‌تونم خودم دستشویی برم! باید یکی من رو ببره و بیاره! حتی نمی‌تونم لباس عوض کنم! به یه پرستار دائمی نیاز دارم میفهمین!؟ گریه‌ام گرفته بود. کاویان چند لحظه سرش رو پایین انداخت و بعد، گوشیش رو از جیبش در آورد. بعد از چند تا لمس، اون رو به سمتم گرفت: _این فیلم رو ببینین! با تعجب گرفتم و نگاه کردم. کلیپی از آدم‌های فلج که بعضی‌هاشون حتی دست هم نداشتن. اما یا قهرمان و نقاش بودن، یا اینکه خودشون همه کارهای شخصیشون رو انجام می‌دادن. حتی یه زنی دست نداشت و پاهاش هم از زانو بود، اما بچه داشت و همه کار رو هم انجام می‌داد. حیرت‌زده بودم، یعنی می‌شد!؟ وضع من از اون‌ها بهتر بود! دست‌هام رو داشتم و کمرم رو هم می‌تونستم تکون بدم. حتی اختیار دستشویی‌ام رو هم داشتم! گوشی کاویان رو برگردوندم. کاویان با مهربونی گفت: _آرنیکا خانوم، تو خیلی به دل من نشستی، نمی‌خوام بخاطر یه نقص کوچیک از دستت بدم. برات یه خونه می‌سازم که بتونی همه کارهای معمولی رو راحت انجام بدی، برات ماشین مخصوص هم می‌خرم تا بتونی دوباره رانندگی کنی! عشقم رو به پات می‌ریزم که آب تو دلت تکون نخوره! فقط ردم نکن! منقلب شده بودم. به چشم‌هاش خیره شدم. حرف‌هاش نه نقش‌بازی کردن بود نه دروغ! یعنی می‌تونستم!؟ _آرنیکا فقط به خودت و به من اعتماد کن! تو می‌تونی یه دختر معمولی باشی، مثل همه دخترها! _از نگاه بقیه خجالت نمی‌کشی که یه ویلچر رو همه جا با خودت بکشونی!؟ _حرف و نگاه مردم اصلا برام مهم نیست! همون لحظه مامان تقی به در زد و وارد اتاق شد. برامون میوه آورده بود. از چهره‌اش رضایت می‌بارید. سرم رو پایین انداختم. مامان قبل رفتن سوال کرد: _آرنیکا جان ما شیرینی بخوریم تا شما حرف می‌زنین!؟ نمی‌دونم چطور شد که گفتم: _بفرمایین! مامان با خنده رفت و کاویان با خوشحالی گفت: _به قلبم خوش اومدی! #فاخته_شمسوی
  21. سیب سبز از خستگی توی تاکسی، سرم رو تکیه داده بودم به پنجره و چشم‌هام رو بسته بودم، نمی‌دونم چرا هر وقت می‌رم مشهد همه‌اش خوابم می‌آد. شاید بخاطر آرامشیه که کنار امام رضا (ع) دارم. هویار تکونم داد و با ذوق گفت: _پاشو طنین گنبد معلومه! لبخند زدم و سرم رو از پنجره، به شونه هویار تکیه دادم تا بتونم گنبد رو ببینم. انتهای بلوار امام رضا(ع) همیشه حرم معلوم بود و شوق و ذوق آدم رو واسه رسیدن بیشتر می‌کرد. نور قرمز غروب خورشید، روی طلایی گنبد می‌درخشید. نزدیک پل پیاده شدیم و پیاده تا باب‌الرضا رفتیم. مردم با هر لباس و چهره‌ای، که نشون دهنده قومیت‌های مختلفشون بود، در حال رفت و آمد تو خیابون‌ها بودن. عده‌ای در حال خرید از مغازه‌های جور واجور کنار پل، و عده‌ای هم در حال رفتن به حرم یا برگشتن از زیارت! وقتی رسیدیم به باب‌الرضا، قبل از اینکه وارد بشیم گفتم: _هویار، بیا از باب‌الجواد بریم! هویار مثل همیشه بهم لبخند زد و پذیرفت. از سمت چپ درب راه افتادیم تا رسیدیم باب‌الجواد. وارد شدن از باب‌الجواد یه حس دیگه‌ای داشت. انگار نگاه خاص امام رو با تمام وجود احساس می‌کردی. بعد، حس شوق دیدن حرم امنت، از چشم‌هات جاری می‌شد. با هویار دست‌هامون رو رو سینه گذاشتیم و سلام دادیم. قدم‌زنان جلو رفتیم و وارد قسمت بازرسی شدیم. نزدیک غروب بود و بخاطر نماز جماعت، صف طویل! آدم دلش می‌خواست پرواز کنه و بره داخل، من که طاقت تو صف ایستادن رو نداشتم. بال‌بال می‌زدم که نوبتم شد و خانم خادم، با خوشرویی بهم خوش‌آمد گفت و به بدنم دست کشید. کیف و گوشیم رو هم نگاه کرد و بالاخره، اون فرش رو کنار زدم و وارد صحن شدم. هویار، منتظرم بود. کنارش رفتم. آهنگ معروف امام رضا رو با تلفن‌همراهش پخش کرد. دوتایی، جلوی تابلوی اذن دخول ایستادیم. اگه هرکسی غیر از هویار کنارم بود، با بدبختی خودم رو نگه می‌داشتم تا اشک‌هام جاری نشن. اما هویار همه‌کس من بود و اصلا باهاش رودرواسی نداشتم. در حال خوندن اذن دخول، هر دو گریه کردیم. خیلی‌ها بخاطر آهنگی که گذاشته بودیم نگاهمون می‌کردن، اما من سعی می‌کردم اهمیت ندم و تو حال خودم باشم. تا برسیم صحن سقاخونه طلا، من داشتم گریه می‌کردم. دست گرم هویار، شونه‌هام رو احاطه کرده بود. حس بودن تو حرم امام رضا(ع) مثل بودن تو آغوش امن و مهربون مادر بود، شاید هم صمیمی‌تر و خواستنی‌تر! مگه می‌شه وصفش کرد!؟ جلوی ایوون طلا ایستادیم. پنجره فولاد، سقاخونه، گنبد و گلدسته‌ها همگی تو گرگ‌ومیش قبل اذان مغرب می‌درخشیدن. انگار خواب می‌دیدم، یا شاید مرده بودم و برای چند ساعت، روحم به بهشت پرواز کرده بود. نسیم خنک پاییزی، بین چادرم می‌پیچید و اشک‌های روی صورتم رو سرد می‌کرد. هویار پرسید: _می‌ری داخل زیارت!؟ من که می‌دونستم هیچ‌وقت دستم به ضریح نمی‌رسه و برای زیارت، باید برم طبقه پایین. بنابراین گفتم: _نماز جماعت رو توی حیاط بخونیم، بعد بریم زیارت! هویار پذیرفت و با خداحافظی مختصری، رفت سمت آقایون. من هم انتهای صف خانم‌ها که هر لحظه شلوغ‌تر می‌شد نشستم و زل زدم به گنبد. مگه زیباتر و دوست‌داشتنی‌تر از این هم می‌شد؟ دوباره اشک‌هام جاری شدن. ساعتم رو نگاه کردم تا ببینم فرصت دارم زیارت‌نامه بخونم یا نه!؟ وقت داشتم! از خانم بغل دستیم، کتاب زیارت‌نامه‌اش رو قرض کردم و شروع کردم به خوندن زیارت‌نامه. چقدر این زیارت‌نامه رو دوست داشتم. نگاهم از اشک تار بود و با کلی تمرکز جملات رو می‌دیدم و می‌خوندم. زیارتم همزمان با اذان مغرب تموم شد و من مهرم رو از کیفم درآوردم تا نماز بخونم. چقدر نماز جماعت حرم با همه نماز جماعت‌ها فرق داشت. وقتی هر بار بعد رکوع، چشمت می‌افتاد به گنبد طلایی امام رضا(ع) و خود به خود لبخند می‌زدی! فردای اون روز، من و هویار برای نماز صبح خودمون رو رسوندیم حرم تا بعدش نقاره‌زنی رو ببینیم. البته نماز صبح حرم هم مثل همه نماز جماعت‌هاش، حس خوب مختص به خودش رو داره. بخاطر هوای خنک صبح، خودم رو جمع کرده بودم و مثل اکثر وقت‌ها، دست هویار دور شونه‌هام بود. چند دقیقه منتظر شدیم و به ساعت بزرگ صحن خیره موندیم تا نقاره‌زنی شروع بشه. عقربه‌ها با هم جفت شدن و صدای طبل به گوش رسید. قلبم از هیجان تند می‌زد و چشم‌هام پر اشک شده بود. هویار با تلفن‌همراهش ضبط می‌کرد. زائرهای دیگه هم تو صحن ایستاده بودن و تماشا می‌کردن، بعضی‌ها هم فیلم می‌گرفتن. نمی‌دونم چرا از دیروز تا اون لحظه، انقدر آرامش داشتم که هیچ‌کدوم از خواسته‌هام یادم نیومده بود. اما اون لحظه، وقتی یارضا یارضای نقاره‌ها رو می‌شنیدم، از امام حاجتم رو خواستم. سفر یک روزه من و هویار به مشهد خیلی زود تموم شد. خداحافظی از امام رضا(ع) برام خیلی سخت بود. وقتی داشتم از جلوی در خروجی صحن شیخ طوسی، سلام می‌دادم، خواهش کردم بازهم ما رو دعوت کنه تا به دیدنش بریم. موقع برگشت، با عجله از همون مغازه‌های بلوار امام رضا(ع)، برای خونواده‌هامون سوغاتی خریدیم. زرشک و نخودچی که خودم خیلی دوست داشتم. تو مسیر هتل، یه پاساژ بود که اولش، مغازه لباس‌بچه بود. یه ملیون لباس‌بچه با رنگ‌ها و سایزهای مختلف، روی میزها ریخته بودن. نمی‌دونم چرا دلم خواست از این مغازه لباس‌بچه بخرم. بین همه‌شون بگردم و لباس دلخواهم رو سوا کنم. جلوی میز اول که مال نوزادها بود ایستادم و یکی از سرهمی‌های زیردکمه رو برداشتم. روش عکس یه اسب‌آبی بامزه چاپ شده بود. هویار کنارم ایستاد. حتی بدون اینکه نگاهش کنم، می‌تونستم غم تو چشم‌هاش رو ببینم. _عزیزم برای چی این‌ها رو نگاه می‌کنی!؟ مگه می‌شد آدم از امام رضا(ع) چیزی بخواد و امام بهش نبخشه!؟ _می‌خوام بخرم! _برای کی!؟ ما که دور و برمون نوزاد نداریم! اگه تو خیابون زشت نبود بغلش می‌کردم تا غصه تو چشم‌هاش رو نبینم. دکترها می‌گفتن مشکل هویاره که نمی‌تونیم پدرمادر بشیم. می‌دونستم همیشه خودش رو مقصر مادر نشدن من می‌دونه. با اینکه من بهش اطمینان می‌دادم فقط با خودش تا آخر عمرم خوشبختم. لبخند زدم: _بذار بخرم! ببین چقدر خوشگلن! و یه رکابی برداشتم و نشونش دادم؛ که دورش نوار صورتی داشت و روش یه خرس کوچولوی مهربون صمیمانه نگاهمون می‌کرد! هویار سعی کرد لبخند بزنه ولی اصلا موفق نشد: _باشه عزیزم. هر کدوم رو می‌خوای بردار. شورت، شلوار، سرهمی و بلوز همون رکابیه رو پیدا کردم و خریدیم. به هتل که رسیدیم، با عجله لباس‌ها و سوغاتی‌ها رو تو چمدونم فرو کردم و همراه هویار، به سمت فرودگاه رفتیم. توی هواپیما دائم داشتم به حاجتم فکر می‌کردم. بعضی وقت‌ها یه چیزهایی به صلاح آدم نیست و برای همین خدا بهمون نمی‌ده. دوباره امام رضا(ع) رو تو دلم صدا زدم و گفتم: _به صلاح کن آقا... هر چی از خدا بخوای می‌شه! چشم‌هام رو بستم و به هویار گفتم: _رسیدیم بیدارم کن. هویار پذیرفت و دستم رو محکم گرفت. آخه همیشه می‌ترسیدم اگه تو ماشین، اتوبوس یا حالا هواپیما بخوابم، جا بمونم. واسه همین هویار دستم رو می‌گرفت تا مطمئن بشم من رو جا نمی‌ذاره و بره! هنوز داشتم گرمای دست هویار رو حس می‌کردم که یدفعه دیدم چندتا خانوم چادری از روی چمن‌ها دارن به سمتم میان. نسیمی که می‌اومد، عطر چادرهاشون رو با خودش می‌آورد. کنارم نشستن و با لبخند دست‌ها و موهام رو نوازش کردن. بعد یکیشون از زیر چادر، یه نوزاد بیرون آورد و داد بغلم. همشون می‌خندیدن و صدای خنده‌شون بین صدای زنگوله‌ که به وضوح می‌شنیدم، گم می‌شد. به صورت نوزاده نگاه کردم. تا نگاهش کردم چشم‌هاش رو باز کرد. چشم‌هاش عین مال هویار، عسلی روشن بود. قلبم محکم می‌کوبید و با اینکه می‌دونستم دارم خواب می‌بینم، ولی نمی‌تونستم بیدار بشم. نوزاد یه خنده قشنگی کرد و گفت: _مامان محکم‌تر بغلم کن! به سینه‌ام فشارش دادم. یکی از خانم‌ها، یه سیب سبز بهم داد و گفت: _بخور بتونی به بچه‌ات شیر بدی! سیب رو با دست چپم گرفتم که یکی دیگه از خانم‌ها گفت: _تنهایی نخوریا به شوهرت هم بده. دوباره خندیدن و صدای خنده‌شون بیدارم کرد... تو فرودگاه مهرآباد، من مثل خواب‌زده‌ها، دنبال هویار می‌رفتم و فقط مواظب بودم تو دیوار نرم. چهره نوزاد و صدای خنده‌اش از ذهنم نمی‌رفت. بعد از اینکه رفتیم داخل تهران، دوباره سوار تاکسی شدیم. یه پیرزن بامزه که صورتش خیلی چروک بود ولی چشم‌های سبز شفافی داشت، قبل ما تو تاکسی بود. تاکسی راه افتاد. نمی‌دونم چرا یهویی احساس گرسنگی کردم. رو به هویار گفتم: _گرسنمه هویار. _الان می‌رسیم خونه یه چیزی می‌خوری عزیزم. همون لحظه پیرزنه یه سیب سبز از کیفش درآورد و به سمتم گرفت: _بفرما دخترم، تبرک حرم حضرت معصومه‌س! انقدر شوک‌زده بودم نتونستم حرفی بزنم. فقط دست دراز کردم و سیب رو گرفتم. پیرزن بعد دادن سیب، از تاکسی پیاده شد. من هم هنوز به سیب خیره شده بودم. هویار گفت: _نمی‌خوری!؟ سکوت کرده بودم شاید موفق بشم گریه نکنم. با یکم فشار، سیب رو از وسط نصف کردم و نصفش رو به هویار دادم. اولین گاز رو که به سیب زدم، عطر خوبی که تو خواب می‌شنیدم، مشامم رو نوازش کرد. حالا که دارم این خاطره رو می‌گم، یه پسر کوچولوی شیرین دارم که عین باباش، چشم‌های عسلی روشن داره و همیشه دلش سیب سبز می‌خواد. من و هویار اسمش رو گذاشتیم «رضا» #فاخته_شمسوی
  22. نام رمان:پاییز آن سال نویسنده:نازنین.م ژانر:اجتماعی-درام-عاشقانه خلاصه:روایتگر زندگی دختری به اسم مانیساست که وکیل موفقیِ و با نامادری و پدرش زندگی میکنه،طی جریانی وارد کارخانه ای میشه و متوجه گذشته ای بین صاحب کارخانه و پدرش میشه،اوج داستان از جایی شروع میشه که قلب پدر مانیسا باید آنژیو شه...
  23. یاسمن تقوی

    انواع "داستان" را بهتر بشناسیم

    انواع "داستان" را بهتر بشناسیم!! امروزه اکثر فرهنگ نويسان و منتقدان ادبي، داستان ها را از نظر کيفي و محتوايي با چنان حساسيتي مورد غور و ارزيابي قرار داده اند که تعاريف ارائه شده بعضاً از اعتدال خارج شده و اختلاف نظرها، گاهي اوقات باعث گيجي و سردرگمي خواننده شده است، طوري که هر تعريفي را با ديده ي شک و ترديد مي نگرد. در صورتي که اغلب تعاريف ارائه شده با اندکي تفاوت، به يکديگر شبيه هستند و بيشتر حول مسائل مشترکي دور مي زنند و در مجموع وجه اشتراک ها، بيشتر از وجه افتراق ها است.به عنوان مثال بعضي ها فرق چنداني ميان "داستان بلند" و "ناولِت" و " رمان" قايل نيستند، ولي در ارتباط با کميت واژگاني اين نوع داستان ها با هم اختلاف نظر دارند. به نمونه اي از اين قسم تفاوت ها سليقه ها توجه کنيد؛ بعضي از منتقدان و اديبان تعداد واژه هاي «داستانک» (short short story) را از پانصد تا هزار و پانصد کلمه ذکر کرده اند، ولي عده اي اين رقم را از هزار و پانصد تا دو هزار و پانصد کلمه مي دانند.نمونه ديگر؛ در بعضي از فرهنگ هاي اصطلاحات ادبي «نوول» که يک اصطلاح فرانسوي است را به جاي «ناوِلت» به کار برده اند، در صورتي که «نوول» در زبان فارسي هم معناي «داستان کوتاه» short story انگليسي است، و ناوِلت از نظر تعداد واژگان متشکله طويل تر از داستان کوتاه است، طوري که به آن «رمان کوتاه» گفته اند. در اين ميان، اگر با اندکي اغماض از ميان نقطه نظرات مطرح شده، داستان ها را به لحاظ واکنش واژگاني آنها (از کم به زياد) به ژانرهاي زير تقسيم کنيم، شايد به حُسن تفاهمي منطقي دست يابيم:1. داستانک (داستان کوتاه کوتاه) short shrt story2. داستان کوتاه (نوول) short story3. داستان کوتاهِ بلند (داستان نيمه بلند) long short story4. رُمان کوتاه (ناولت) ايتاليايي novelette {novella5. رُمان (داستان بلند) reman داستانک Short short story کوتاه ترين شکل يک داستان را «داستانک» گويند. با اين تعريف معلوم مي شود داستانک داراي نثري است که تعداد واژگان آن از ساير ژانرهاي داستاني جمع و جورتر است. پس مؤلفه اصلي اين قِسم داستان ها، «ايجاز» است. عده واژه هاي استفاده شده در داستان کوتاه کوتاه حداکثر دو هزار و پانصد کلمه است. البته نبايد اشتباه شود که داستانک با همه فشردگي اش، داراي کليه عناصر ساختاري مورد نياز است.بدون شک داستان هاي «ميني مال» در اين رده قرار مي گيرند. از جمله داستان هاي کوتاهِ کوتاه مي توان به «مادلِن» از صادق هدايت، «عدل» از صادق چوبک، «در منزل رئيس» از آنتوان چخوف، «دو مُرده» از جلال آل احمد و... اشاره کرد. داستان کوتاه Short story در زبان انگليسي به قالب بلندتر از داستانک و کوچکتر از «داستان کوتاه بلند»، داستان کوتاه و در زبان فرانسه به آن «نوول» (novel) گويند.پس بايد دقت کرد که اصطلاح نوول را نبايد اشتباهاً براي ژانرهاي ديگر داستاني مورد استفاده قرار داد.بيشترين داستان هايي که امروزه نوشته مي شود؛ داستان کوتاه است که حائز همه مواد و مصالح مورد نياز داستاني مي باشد.در اين ژانر ادبي، نه به اندازه داستانک مقتصدانه واژه يابي شده، نه به اندازه داستاني بلند، شرح و تفسير شده است. به همين جهت است که پرمشتري ترين قالب هاي داستاني مي باشد و در بيشتر کشورهاي جهان، مرتبه والايي يافته و خوانندگان بي شماري دارد.تعداد واژگان داستان کوتاه از دوهزار و پانصد تا پانزده هزار کلمه مي باشد.براي داستان کوتاه، آن قدر مثال فراوان است که خودتان بيشتر از نگارنده مي دانيد. داستان کوتاهِ بلند Long short story ترجمه داستان کوتاهِ بلند، در زبان فارسي عنوان متناقض و نازيبايي است. کوتاهِ بلند، مانند زشتِ زيبا، روز تاريک و سياهِ سفيد.پس بهتر است Long short story را به داستان نيمه بلند يا تقريباً بلند، ترجمه کرد. بديهي است که اين ژانر ادبي بزرگتر و طويل تر از داستان کوتاه است، اما نه به بلنداي «ناولت».در داستان نيمه بلند به رغم داستان کوتاه، فقط بر يک شخصيت و حادثه متکي نيست و شخصيت ها و حوادث فرعي نيز چاشني عناصر اصلي مي شود.هرچند که در مورد کميت داستان نيمه بلند در فرهنگ هاي ادبي (مانند ژانرهاي ديگر داستاني) اختلاف نظرهايي وجود دارد، ولي بهترين ارزيابي اين است که عده واژه هاي داستان کوتاهِ بلند را بين پانزده هزار تا سي هزار کلمه بدانيم، تا کار از «نوول» و «ناولت» به راحتي قابل تفکيک باشد.مانند داستان هاي: «نخستين عشق» از ايوان تورگنف، «دختر رعيت» از م. الف. به آذين و «از روزگار رفته حکايت» از ابراهيم گلستان. رُمان کوتاه Novelette واژه ناولت هم معناي Novella (نوولا) در زبان ايتاليايي است که بهترين ترجمه فارسي آن «رمان کوتاه» است. زيرا اگر ناولت را همان رمان بدانيم با اين سئوالات مواجه خواهيم بود: چرا تعداد شخصيتهاي داستان نسبتاً معدود است؟ چرا حوادث به اندازه کافي بسط و گسترش پيدا نکرده است؟ چرا راوي کمتر به عمق ذهنيات آدمهاي داستان وارد مي شود؟ و يا... هرچند که همه ي اين عوامل گسترده تر و مفصل تر از داستان نيمه بلند است.به رغم اختلاف سليقه ي منتقدان و فرهيختگان ادبي، بهترين آمار واژگاني ناولت سي هزار تا پنجاه هزار کلمه است.داستان هاي «تپلي» از گي دو مو پاسان و «يکليا و تنهايي او» از تقي مدرسي، از نمونه هاي شاخص ناولت هستند. رمان Roman تنها موردي که همه منتقدين ادبي و جامعه اهل قلم متفق القول هستند، اين است که «رمان» بلندترين قالب داستاني است.گاهي واژه رمان با «رمانس» اشتباه مي شود، اما تنها وجه اشتراک اين دو طولاني بودن داستان است. اساساً رمانس ها مربوط به ادبيات قبل از رنسانس (نوزايي) در اروپا و قبل از مشروعيت در ايران است که داراي مضاميني عاشقانه و ماجراجويانه بوده و نويسنده در قيد و بند اصل «حقيقت نمايي» نيست و بيشتر در تلاش است که تخيلات رمانتيک خود را پر و بال داده و وقايع شگفت انگيز و حس برانگيز بيافريند، ولي رمان که از قرن هيجدهم ظهور کرد، ضمن داشتن عناصر ساختاري قوي، به طرح مسائل اجتماعي، خانوادگي، تاريخي، سياسي و... مي پردازد، نه صرفاً يک ماجراي عاشقانه. رمان نويس امروز به هيچ وجه اصل «حقيقت نمايي» داستان را زير سؤال نمي برد، ولو اينکه به درون ذهن شخصيتهايش وارد شده و زمانها و مکانها را پس و پيش يا زير و رو کند. حداقل واژگان يک رمان پنجاه هزار کلمه است و حداکثري براي آن وجود ندارد و نويسنده تا آنجا که آتمسفر داستانش ايجاب مي کند و آسيبي به ساخت و ساز کارش وارد نمي شود، مي تواند آن را ادامه دهد.بعضي از رمان ها آن قدر به اطناب کشيده شده که ديگر خواننده ي کم حوصله امروز، تحمل پي گيري آن را تا انتها ندارد، به همين دليل است که عده ي خوانندگان داستان هاي کوتاه به مراتب بيشتر از رمان است.نمونه هاي رمان هاي خارجي از شُمار بيرون است و نمي دانم از اين همه کدام را مثال بزنم، اما رمان هاي مشهور و معتبر ادبيات مدرن فارسي متأسفانه انگشت شمار هستند: رمان «کليدر» محمود دولت آبادي، «بوف کور» صادق هدايت، «سووشون» دکتر سيمين دانشور، «شازده احتجاب» هوشنگ گلشيري، «چشمهايش» بزرگ علوي، «سنگ صبور» صادق چوبک، «مدير مدرسه» جلال آل احمد، «شوهر آهو خانم» علي محمد افغاني، «همسايه ها» احمد محمود، «ريشه در اعماق» ابراهيم حسن بيگي، «پرِ کاه» محمود گلاب دره اي و... از ماندگارترين رمانهاي معاصر فارسي به شمار مي آيند. * مقالات آقاي رضي زاده منبع: راسخون
  24. یاسمن تقوی

    فاطمه بنت نبی (س)

    * شعر مال سالها پیشه (با تغییرات) مظهر شایستگی، ای جلوه ی مهر و وفا فاطمه بنت نبی، ای همسر شیر خدا ای دو چشم روشن عشق، عزیز آسمان ای تو ای اسطوره ی دین تمام بندگان فاطمه ای دختر آن بهترین خلق خدا ای فروغ بی کران، ای جلوه ی مهر و صفا همدم و همراه حیدر، سرور ایمان علی فاطمه، یادآور حق در زمان غافلی فاطمه دخت پیمبر، یاس خوش بوی بهشت مادر مولا حسین و برترینِ اهل بیت شاهکار خلقت و الگوی پاک مردمان گشته برحق فاطمه، نامت در عالم جاودان فاطمه ای گوهر ناب عفاف و طاهری اسوه ی نیکوترین عشق، ای خدای مادری ای تو ماه ظلمت دل، کوکب زیبای ما فاطمه، والا ترین بانوی حق، زهرای ما فاطمه، یکتا پرستی با تو معنا می شود مکتب دین و ولایت با تو غوغا می شود کاش ما را بنگری محبوب مولایم علی لاله ی باغ الهی، فاطمه بنت نبی * یاسمن تقوی * وریتی
  25. Bahar.

    آینه

    چه شدی آینه جان... رخ تو کهنه شدست یا رخ من...؟ رخ من... گر تو هم کهنه شدی... این دو چشم تار، این موی سپید... مال ماست... روز های جوانی یاد باد... گذر عمر... مال ماست... #بهار_نوری
×